[life]โทระโระกับศัลยศาสตร์
posted on 25 Nov 2009 18:20 by matsuoka in life
วันนี้โทระอยู่เวรค่ะ ไม่ได้อู้้งานนะ (รีบแก้ตัว
)
)
แต่ว่าเวรวันนี้แอบว่างเล็กน้อยค่ะ เลยอยากอัพบ้างอะไรบ้าง (ก็เบื่ออะ
)
)
โทระขึ้้นวอร์ดศัลยกรรมมาได้อาทิตย์นี้เป็นอาทิตย์ที่สองค่ะ
งานของนิสิตแพทย์ปี 4 ก็ไม่ได้มีอะไรมากนอกจาก รับคนไข้ไว้ในความดูแล เขียนรายงาน (ด้วยมือนะห้ามพิมพ์)
แล้วก็ทำแผลให้คนไข้ แล้วก็...อยู่เวร เข้าห้องผ่าตัด อะไรแบบนี้
ที่จริงก็เหนื่อยค่ะ แต่มันเหนื่อยกายมากกว่า 555+
ใช้สมองน้อยกว่าตอนอยู่อายุรกรรมเยอะเลยอะ หรือเพราะโทระขึ้นอายุรกรรมวอร์ดแรกก็ไม่รู้
ตอนนั้นยังไม่ค่อยรู้อะไร แต่ตอนนี้ชินแล้วละมั้ง ก๊ากก (เริ่มทนงานสินะเรา..)
ถ้าให้เทียบกันแล้วโทระชอบงานของอายุรกรรมกับศัลยกรรมพอๆกันเลยค่ะ
งานสนุก(เหนื่อย)พอๆกันเลย แต่อยู่ศัลยกรรมสนุกกว่าหน่อยเพราะนิสัยของพี่ๆและอาจารย์
หมอศัลยกรรมจะมีนิสัยลุยๆ ใจร้อนกล้าได้กล้าเสียมากๆค่ะ
(อันนี้จากการสังเกตของโทระเองคนเดียวนะ)
ซึ่งมันจะตลกมาก เพราะเวลาพูดกันหรืออะไรจะดูเป็นกันเองกว่าหมออายุรกรรมที่จะเคร่งครึมกว่า (ดุนั่นเอง)
คนไข้ของทั้งสองแผนกน่ารักกันทั้งนั้นค่ะ
ตั้งแต่อยู่อายุรกรรมมา ส่วนมากพอเจอคนไข้อีกที มักจะเข้ามาทักทายหรือไม่ก็เอาขนมมาฝาก
ตอนอยู่แผนกกุมารเวช ก็เหมือนกัน
ส่วนแผนกศัลยกรรมก็คล้ายๆกันค่ะ แต่ที่สนุกกว่านั้นก็คือ มีคนไ้ข้โทระอยู่คนนึง เค้าญาิติเยอะมากๆ
ห้องนั้นจะเฮฮาตลอดเวลา เวลาไปทำแผลให้คุณลุง ญาติเค้าก็จะคุยๆเล่นๆกัน
ตอนหลังๆ พอเราไป เค้าจะชอบชวนเรากินข้าวด้วย (เค้าจะซื้ออาหารเยอะแยะมากินกันค่ะ)
หรือไม่งั้นก็ซื้อขนมปริมาณมหาศาลมาฝากค่ะ
งานเหนื่อยก็จริง แต่โทระชอบงานหมอนะ
ไม่รู้จะพูดยังไงที่จริงโทระเกลียดการคุยกับคน หรืออยู่ในที่คนเยอะๆมากเลยค่ะ
(ฮิคิโคโมริ นี่หว่า
)
)
แต่ว่าเวลาทำงาน คุยกับคนไข้ ช่วยเค้าได้ เราก็รู้สึกดีเน๊อะ ^^,,
ถ้าเทียบกัน เราตื่นเต้นกับศัลย์ มากกว่า อายุรกรรม (ย่อว่า med นะคะ) เพราะว่าได้เข้าห้องผ่าตัดค่ะ
ที่จริงเราไม่ได้เข้าไปทำอะไรนอกจากดูนะคะ
แต่เวลาเห็นแล้วจะรู้สึกอยากทำบ้าง อยากรู้ว่าทำไปทำไม ทำยังไง เพราะอะไร ที่เห็นนั่นใช่อันนั้นรึเปล่า
หรืออะไรแบบนี้ สนุกดีค่ะ สงสัยเพราะเราชอบวิชากายวิภาคศาสตร์มากกว่าวิชาว่าด้วยการใช้ยาทั้งหลาย
(ก็ยามันยากอะ ;__;)
แต่จะมีความน่ากลัวอยู่ในศัลย์ค่ะคือว่ามัน เลือดเยอะมากเลยอะ!!
ใครกลัวเลือดเราขอบอกว่ามันทำใจยากอยู่ค่ะ แต่เพื่อนเราทุกคนที่กลัวเลือดก็ผ่านมาได้หมดนะ
เหมือนถ้าเข้าห้องผ่าตัดดูเคสผ่าตัด ยังไงก็ต้องมีเลือด
เวลาเดินอยู่ในวอร์ดมีเคสเร่งด่วนฉุกเฉินเจาะเปิดเ้ส้นเลือด หรืออะไรมากมาย ก็มีเลือด
ทำแผลก็มีเลือด แผลของคนไข้บางคนจะน่ากลัวมากค่ะ เป็นรูลงไปเลย
แล้วก็มีหนองกับเลือดไหลออกมา จะต้องเปลี่ยนแผลบ่อยมากๆ
บางคนต้องตัดลำไส้ใหญ่ออก แล้วก็เลยเอาส่วนที่เหลือมาเปิดที่หน้าท้องค่ะ
ก็จะมีีถุงใส่อุจจาระอยู่ที่หน้าท้อง (แน่นอนเรา้ต้องคอยเปลี่ยนนะ)
ซึ่งนอกจะถุงแล้ว ก็จะเห็นไส้ยื่นออกมานิดหน่อย เวลาสอนญาติให้ทำเอง
ญาติจะกล้าๆกลัวๆมากเลยค่ะ เราก็ต้องทำใจแข็ง สอนอย่างเดียวไม่ยื่นมือเข้าไปช่วยนะ
ไม่งั้นก็ทำไมเป็น เวลาไม่มีหมออยู่ก็ทำอะไรไม่ได้ แย่เลยค่ะ
ส่วนอีกเรื่องที่ตื่นเต้นตลอดเวลาเรียนหมอคือการเขียนรายงานคนไข้ส่งอาจารย์ค่ะ
มันตื่นเต้นเพราะว่ารายงานแต่ละฉบับต้องส่งภายใน 72 ชั่วโมงที่รับคนไข้มาค่ะ
เหมือนเวลาจะเหลือเฟือเลยเน๊อะ แต่ที่จริงไม่เลยค่ะ เพราะการเขียนรายงานไม่ได้เขียนแค่
คนไข้เป็นอะไรมา ผลเลือดเป็นยังไง ตรวจร่างกายเป็นยังไง ประัวัติมีอะไรบ้าง
แต่มันต้องมี คิดถึงโรคอะไร มากกว่ากัน แล้วต้องแยกกับโรคอะไรเพราะอะไร จะรักษายังไง จะทำอะไรต่อ
จะแนะนำคนไข้ยังไง และอื่นๆ บลาๆๆๆ สุดยอดเยอะ
ที่สำคัญมันต้้องเขียนเท่านั้นค่ะ!!! T^T ปวดมือสุดยอด
เมื่อคืนโทระเพิ่งเขียนเสร็จไปสองเล่ม เมื่อยมากกกกกก
บางคนอาจจะสงสัยว่าแล้วศัลย์กับ med ต่างกันไง พูดงี้แปลว่า med ก็ต้องเขียน
ถูกค่ะ med ก็ต้องเขียนเหมือนกัน แต่ศัลย์เขียนทุกเคส แต่ med เขียนบางเคสค่ะ
ชีวิตช่วงนี้ก็ประมาณนี้ละนะ =w=,,วนเวียนเวียนวน
ออกไปไหนไม่ค่อยจะได้ ออกไปร้านรวงก็ปิดกันหมดแล้ว
สรุปคือเริ่มงานก่อนพระอาทิตย์ขึ้น เลิกงานหลังหนึ่งทุ่ม oTL (อย่างเร็วอะนะคะ)
ปล. วันนี้ได้ pm จากคนที่ซื้อ glot จากเราไป เ้ค้าดีใจมากเลยอะ feedback ให้เราอย่างเว่อร์เลย ก๊ากก แต่เค้าก็น่ารักดีอะนะ ตอนนี้ก็เป็นเพื่อนกันแล้วแหละ เราส่งเมล์ุคุยกับเค้าเวลาที่ว่าง เห็นว่าเค้าป่วยเรื้อรังด้วย เลยเป็นห่วง เมล์ไปคุยด้วยบ่อยๆ (วิญญาณวิชาชีพเข้าสิง)
ปลล. วันนี้อยู่เวรว๊าง ว่าง พรุ่งนี้ถ้าได้กลับเร็ว(ซักหกโมง ทุ่มนึง) อาจจะไปถ่ายรูปเด็กๆค่ะ
ส่งเด็กน้อยจอมออดอ้อนมาเฝ้าบล๊อคชั่วคราว (ก็รูปเดิมแหละว้าาา)
Tags: life, med4 Comments